Allahü teâlânın emri ile melekler çeşitli memleketlerden topraklar getirdiler... O toprakları su ile çamur yapıp insan şekline koydular. Bu şekilde Mekke ile Taif arasında kırk yıl yatıp “salsal” oldu yani pişmiş gibi kurudu. Önce Muhammed aleyhisselamın nuru alnına kondu. Sonra ruh verildi...
Allahü teâlânın emri ile bütün melekler Âdem aleyhisselama karşı secde ettiler. Uzun zaman meleklerin hocalığını yapmış olan İblis, kibirlenip bu emre karşı geldi ve Âdem aleyhisselama karşı secde etmedi. “O çamurdan yaratıldı, ben ise ateşten yaratıldım. Ondan üstünüm” iddiasında bulundu. İblis (şeytan) gadab-ı ilahiye uğradı ve Cennet’ten kovuldu...
Âdem aleyhisselam Hindistan’da Seylan (Serendib) Adası'na, Havva validemiz ise, Cidde’ye indirildi... Birbirlerinden iki yüz sene müddetle ayrı kalan Âdem aleyhisselam ve hazret-i Havva bu müddet içinde ağlayıp yalvardıktan sonra tövbe ve duaları kabul oldu...
***
Büyük İslam âlimi Hüseyin Hilmi Işık "kuddîse sirrûh" buyurdu ki:
"İmamı Rabbani hazretleri Mektubat'ta bildiriyor: Müminin başına gelen her türlü bela ve sıkıntı mutlaka bir suçun karşılığıdır. Bu bir cezadır. Peki bu ceza fena bir şey midir? Hayır, çok iyidir. İster Peygamber olsun ister başkası bu böyledir...
İki türlü suç vardır. Birisi kasıtlı, diğeri yanılarak, unutarak olandır. Ne olursa olsun karşılığı cezadır. Mesela Âdem aleyhisselamı melun İblis yanılttı, o da yasak meyveden yedi. Bunun karşılığında cezasını çekmek üzere dünyaya indirildi. Ama Cenab-ı Hakk Kur'ân-ı kerimde (kasten yemedi aldatıldı) buyuruyor. Eğer bir suç işlenmişse bunun karşılığı mutlaka bir cezadır...
İnsanın çektiği acılar suçun karşılığıdır fakat günahların avffına sebeptir. Bu ceza ya dünyada veya ahirette mutlaka çekilecektir. Ahiretteki cezanın yanında dünyada çekilen ceza yok gibidir. Cenab-ı Hakk sevdiği kullarına bu cezayı dünyada çektiriyor, onu ahirete bırakmıyor. Bu ne büyük merhamettir."