Baba Saltuk hazretleri, bir gün ayağa kalkıp, muhârebe eder gibi hareketler yapmaya başlar!..
Yedi gün sonra, ilk grup gelmeye başladı. Gelenler, evlerine gitmeden önce Baba Saltuk hazretlerinin zâviyesine geldiler ve Baba Saltuk hazretlerinin önünde boyunlarını büktüler; "Uzun zamandan beri senin büyüklüğünü, senin kıymetini bilemedik. Ey Allah'ın velîsi! Biz bin kişiden azdık. Üç bin civârında kâfir karşımıza çıktı. Tam, mağlûb olup helâk olacağımız sırada sen yetiştin. Bizim ile berâber harb ettin. Biz seni görüyorduk. Onları, Allahü teâlânın izni ile üzerimizden defettin. Sağ sâlim onlardan kurtulduk" dediler... On gün sonra geride kalanlar da geldi. Onlar da aynı şekilde anlattılar...
Talebelerinden biri anlatır:
Bir akşam hatırımdan; "Bir balık olsaydı da yeseydik" diye geçirdim. Sabahleyin Baba Saltuk hazretleri, bize; "Kalkınız, balık arzu ettik" dedi. Berâberce denize gittik, oraya varınca; "Ey su! Geriye dön!" dedi. Su, bir ok atımı mesâfe kadar geriye çekildi ve durdu. Denizin çekildiği yerde çok balık vardı. Yanımda bulunanlarla, ihtiyâcımız kadar onlardan aldık. İşimiz bitince tekrar; "Ey su! Yerine dön!" dedi. Su yerine döndü. Bu sırada Baba Saltuk hazretleri bana bakıp; "Ey falanca! Fakirler için böyle şeyler kolaydır" deyince; "Efendim! Allahü teâlâdan af ve magfiret dilerim" dedim...